روستای من دوستان ما(باشگاه کشاورزان جوان)
خدایا برای تو حرکت می‌کنیم تمام سعی خود را به کار می‌گیریم ، هدفمند و پرشور گام برمی‌داریم و فردا را به تو می‌سپاریم
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: صنوبری - ۱۳٩٢/٢/۱٠
 
بررسی اجمالی طرح باشگاهها..
خانم تاجری کارشناس ارشد ترویج

مقدمه

فرایند توسعه از مهم ترین موضوعات مورد بحث سرزمین ها، به ویژه کشورهای در حال توسعه است. تحقق پیشرفت و توسعه کشورها مستلزم بهره گیری از استعداد، توان و حضور فعالانه مردم و مشارکت آن ها در مراحل توسعه است، به طوری که توسعه و مشارکت را اموری در هم تنیده دانسته اند، و فرآیند توسعه را زمانی با ثبات و موفقیت همراه می دانند که با افزایش مشارکت مردم توام باشد (مقنی زاده، 1380).

برای مشارکت مردم در توسعه و افزایش میزان مشارکت آنها روش های مختلفی وجود دارد که از جمله آنها می توان به تشکل ها و نهادهای مختلف اشاره کرد. با وجود این، مهم ترین و اصلی ترین شیوه بهره گیری از مشارکت فعال و همه جانبه مردم در روند توسعه، سازمان های غیر دولتی هستند که به عنوان بخش سوم در کنار بخش خصوصی (بازار) و دولت (عمومی) در اداره جامعه نقش دارند (رضوانی، 1383).

امروزه سازمان های غیر دولتی در سراسر جهان گسترش چشمگیری یافته اند. آنها مشارکت افراد جامعه را در فرآیند توسعه تقویت می کنند (سعیدی، 1381). اهداف و کارکردهای گوناگون این سازمان ها و تعهد و پافشاری آنان در دستیابی به آنچه که به عنوان اهداف خود برگزیده اند، دولت ها را برای آن داشته است که با اعتقاد به توانمندی و اثربخشی سازمان های غیر دولتی و درک نقش و جایگاه آنها، بخش هایی از مسئولیت های خود را خواسته یا ناخواسته به سازمان های غیر دولتی واگذار کنند. بدین منظور سازمان های غیر دولتی به مثابه ابزارهای جدیدی برای جلب مشارکت مردم در تعیین سرنوشت خویش اهمیت یافته اند. این سازمان ها با نقش واسطه ای خود میان مردم و دولت حوزه هایی از عرصه عمومی را در حیات اجتماعی جوامع تعریف کرده اند (قلفی، 1384).

سازمان های غیردولتی، در عرصه های اقتصادی و اجتماعی، به سبب فارغ بودن از بوروکراسی پیچیده بخش دولتی و منفعت طلبی بخش خصوصی، این امکان را فراهم ساخته اند تا در زمینه هایی چون مبارزه با فقر و گرسنگی، حفاظت از محیط زیست، جنگلداری، افزایش آگاهی های عمومی، رفاه بهداشت جامعه و خانواده، توجه به امور زنان و کودکان و کاهش آسیب های اجتماعی، موفق تر از بخش های خصوصی و دولتی عمل کنند (محمدی، 1383).

نیروی جوان یکی از مهم ترین ظرفیت های مهم برای پیشرفت اهداف توسعه هر کشوری محسوب می شود. بر این اساس سرمایه گذاری و تربیت نسل جوان که مجهز به آگاهی و دانش روز باشند از اولویت های مهم هر کشور می باشد. در این بین جوانان روستایی اعم از دختر و پسر با توجه به توانمندی هایی که دارند سهم به سزایی در رشد و نمو روستاها دارند این در حالی است که روستاها به صورت مستقیم در حوزه های کشاورزی، صنعت، دامداری و... برای هر کشوری تاثیرگذارند و به این دلیل توجه به جوانان روستایی تحصیلکرده، خلاق و مبتکر می تواند بیش از پیش در پیشرفت روستاها و حتی شهرها مهم باشد.

باشگاه کشاورزان جوان سازمان غیر دولتی است که در راستای اهمیت دادن به جوانان روستایی و توسعه روستا تاسیس شده است.

ضرورت تأسیس تشکل های مردمی در روستا

اصطلاح مشارکت مردمی از سال 1960 و حتی قبل از آن وارد فرهنگ توسعه شده است. از آن زمان مشارکت مردمی پاسخی منطقی به شکست راهبردهای سنتی از بالا به پایین توسعه روستایی بود. با این وجود به نظر می رسد مشارکت مردمی وسیله ای برای دخالت دادن فعالانه مردمان روستایی در جریان توسعه روستایی باشد.

آنچه که از کنفرانس جهانی اصلاحات کشاورزی و توسعه روستایی منتشر گردید بر این فرض مبتنی است که مشارکت فعال کشاورزان را تنها از طریق سازمان های مردمی در سطح محلی می توان محقق ساخت، این فرض به طور حتم با پیشنهاد تشکیل سازمان های روستایی مرتبط است، در امر توسعه روستایی سازماندهی جمعیت روستایی پدیده جدیدی نیست و می توان به تعاونی ها و اتحادیه های روستایی اشاره کرد که تنها مشارکت بخش محدودی از جامعه روستایی را به همراه داشت.

گسترش نهادهای مدنی در جامعه شهری و عقب ماندگی جامعه روستایی در تقابل با پدیده های مدرن اجتماعی، موجبات رنجش فرزندان تحصیل کرده روستا را فراهم ساخته است بدیهی است معرفی و اجرای طرح ها و پروژه های جمعی و مشارکتی چنانچه از ساخت دهی مناسب برخوردار باشد با استقبال جوانان مواجه خواهد شد زیرا روستاها از یک ظرفیت جدید و مدرن اجتماعی برخوردار می شوند.

بنابراین جستجو برای یافتن سازمان های معتبر مردمی آغاز گردید، سازمان هایی که بتوانند مشارکت مؤثرتر مردم را در پی داشته باشند و توسعه را که قبلاً دست نیافتنی بود محقق سازند. این تلاش ها با دو روش هدایت می گردید:

اول: کسانی که درصدد بودند از گذشته درس بگیرند و انواع اصلاح شده ای از سازمان های غیر رسمی را در چارچوب اجتماعی، سیاسی موجود مد نظر قرار دهند.

دوم: کسانی که هیچ الگویی تجویز شده ای ندارند و تأکید می کنند این گونه سازمان ها باید به منزله ما حصل اندیشه خود مردم به منصه ظهور برسند.

به نظر می رسد که رهیافت اول، رهیافت غالب باشد که بر مبنای آن دادن قدرت و مدیریت به روستائیان و ایجاد زمینه تصمیم گیری در کلیه برنامه ها صورت می پذیرد. تشکل های روستایی جوان محور همچون باشگاه کشاورزان جوان محصول رهیافت اول می باشد (ذوالفقاری، 1386).

آنچه که مهم است مسئولین و دست اندرکاران این پروژه بدان توجه جدی داشته باشند این است که مشارکت جوانان را به منزله وسیله ای برای طرح ها و پروژه های خود مد نظر قرار ندهند بلکه آن را به عنوان یک هدف که بر مبنای آن توانمند سازی مردم در قالب کسب مهارت، دانش و تجربه به منظور بر عهده گرفتن مسئولیت بیشتر برای توسعه در نظر بگیرند در حقیقت این پروژه به عنوان ابزار تغییرات می تواند به از بین بردن محرومیت و ایجاد جریانی خلاق از جوانان مستعد روستا منتهی گردد.

اهمیت و ضرورت تشکیل باشگاه کشاورزان جوان

رشد و توسعه هر کشور در گرو توسعه بخش های مختلف اقتصادی آن بوده، مهم ترین عامل موثر در توسعه نیز منابع انسانی شایسته و کارآمد آن کشور است (Bihis-Tolentino, 1996). از این رو در روند توسعه، باید در کنار سایر منابع و سرمایه های مادی، نقش اصلی را به سرمایه انسانی داد. در این میان، جوانان به مثابه بخشی مهم از جمعیت کشور که سزاوار بهره مندی از امکانات رشد و تعالی اند، و نیز در قالب نیروی انسانی بالقوه که در تامین منابع انسانی سهمی به سزا دارند، شایسته توجه بیشتری هستند (کلانتری، 1376).

هم اکنون مسئله انبوه جمعیت واقع در سنین فعالیت به منزله یک واقعیت در برابر ماست؛ می توان بدین واقعیت هم به مثابه تهدیدی علیه توسعه همه جانبه نگریست و هم آن را موهبت و خدمتی برای ارتقای سرمایه انسانی و سطح توسعه کشور تلقی کرد. اینک باید چگونگی استفاده از این خلاقیت و توانمندی انسانی دغدغه مسئولان و کارشناسان باشد (احمدی، 1385).

جوانان روستایی به‌دلیل پویایی ذهنی و فکری در پذیرش مطالب جدید می‌توانند به‌ عنوان کشاورزان آینده آموزش ببینند و آموخته‌های خود را به سایر اعضای خانواده و جامعه روستایی نیز منتقل کنند، اما از آن‌ جایی‌که آموزش این افراد به میزان مورد نیاز و به ‌صورت رسمی، نیازمند حجم قابل توجه سرمایه‌گذاری و امکانات سخت ‌افزاری و نرم ‌افزاری در محیط‌های دورافتاده روستایی است، بهره‌گیری از آموزش‌ های ترویجی برای جبران پوشش اندک آموزش‌های رسمی و همچنین به‌ منظور ایجاد جذابیت بیشتر برای این گروه سنی، ضروری به ‌نظر می‌رسد.

التزام کشورهای در حال توسعه به حفظ جوانان در روستا و اشتغال آنها به حرفه کشاورزی فرصت هایی محدود را برای اشتغال جوانان روستایی به وجود می آورد و این در حالی است که عواملی چون تحصیلات، رسانه ها و گردشگری روستایی به ارتقای سطح آرزوها و تمایلات جوانان روستایی و افزایش فاصله آن با فرصت های موجود برای اشتغال آنها منجر می شود که سرانجام، به ترک هرچه سریع تر روستا و مهاجرت به کلان شهرها خواهد انجامید (Sumberg, 2006). 

مقایسه نسبت جمعیت شهری به روستایی سرشماری سال 1385و 1390 (در سال 85 نسبت جمعیت شهری به روستایی 68 به 32 درصد بود، این نسبت در سال 90‌، 71 به 29 درصد بوده است) نشان دهنده کاهش نسبت جمعیت روستایی به زیر 30 درصد و مهاجرت شدید روستاییان به شهرهاست و عمده ترین گروههای مهاجر را جوانان تشکیل می دهند. هجوم روزافزون نیروهای فعال و جوانان روستایی به سوی کانون های شهر نشینی ناشی از بی رونقی و بیکاری و محرومیت از مواهب زندگی امروزی و احساس دردناک استضعاف در محیط روستایی است به عبارت دیگر مهاجرت جوانان روستایی به مراکز شهری تجلی ناتوانی اقتصاد روستایی در فراهم ساختن اشتغالی پرسود و با اهمیت است.

در متن پیشنهادی سند چشم انداز بیست ساله روستاهای استان خراسان رضوی در افق 1404 ه.ش بر توقف روند مهاجرت از روستا به شهر و افزایش مستمر بازگشت مهاجرین به روستا تاکید شده است (لعلی، 1389)

به گزارش ایسنا مدیر کل دفتر امور روستایی و مناطق محروم استانداری خراسان رضوی تحقق یافتن جهاد اقتصادی، معنای واقعی مهاجرت معکوس به روستاها را در پی خواهد داشت. علاوه بر این با تصویب ماده 174 لایحه برنامه پنجم توسعه دولت مکلف شد سیاست‌های تشویقی در جهت مهاجرت معکوس از شهر به روستا اختصاص دهد (خبر آنلاین، 1389)

مسأله اشتغال جوانان به طور اعم و جوانان روستایی به طور اخص و مهاجرت آنها به سایر کشورها در سطح کلان و از روستاها به شهرها در سطح ملی، از جمله مشکلاتی است که با داشتن پیامدهای منفی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مسئولان کشور را به گونه های مختلف به چالش کشانده است. امروزه بیکاری در بسیاری از کشورها از جمله کشورهای پیشرفته صنعتی به عنوان یک مشکل اساسی مطرح و حل آن سیاستگذاران غالب کشورها را با چالش های بزرگی رو به رو نموده است، به گونه ای که می توان گفت سرنوشت برخی از دولت ها با حل بحران بیکاری به هم تنیده شده است. این مسأله در کشور ما نیز شرایط سخت تری به خود گرفته است (سازمان مدیریت و برنامه ریزی، 1381).

در بخش کشاورزی، بهترین تأکید و سرمایه گذاری را می توان بر روی جوانان نمود چرا که استفاده از نیروهای جوان، با انرژی و خلاق باعث رشد و توسعه کشاورزی ایران شده و می توان به آینده 30 ساله کشاورزی کشور امیدوار بود.

توسعه کشـاورزی درباب گذر از کاربرد تکنـولوژی سنـتی به کاربرد تکنولوژی مبتنی بر علـم، افزایش مهارت های فنی و  مدیریتی کشاورزان، متکی بر کشاورزان جوان است.

میانگین سنی افراد کشاورز در روستاها بیانگر این موضوع تأسف برانگیز است که اکثر افراد کشاورز مسن و سالخورده، کم سواد و بی سواد هستند که این نکته یکی از دلایل  نقاط ضعف و عقب ماندگی کشور از لحاظ کشاورزی است. نکته بالا وقتی نمود بیشتری پیدا می کند که بدانیم حدود سی هزار مهندس و کارشناس فارغ التحصیل در زمینه کشاورزی داریم که جذب زیر بخش های کشاورزی نشده اند و جویای کار می باشند.

علاوه بر چالش های گفته شده در جوامع روستایی، عدم گرایش مثبت به حرفه کشاورزی در جوانان؛ عدم توجه به ضرورت ایجاد ظرفیت های لازم در جوانان روستایی برای حضور موثر در عرصه های مختلف فعالیت های اقتصـادی و توسعه توانایی هـای آنها برای رهبری و ترکیب عوامل تولید؛ بی توجهـی به آموزش هـای سـازمان یافتـه و گسترده کشاورزان جوان در به کارگیری دانش الکترونیک و فناوری اطلاعات، کشاورزی اینترنتی در مزرعه؛ عدم سازمان یافتگی نظام های خدمات دهی به روستاها در قالب یک طرح همـکارانه در سطوح مختلـف مدیریتی و تصمیم گیری به منظور حل اساسی مشکلات جوانان روستایی؛ بی توجهـی نظام های خدمـات دهـی به آمـوزش های کاربردی و آشـنا ساختن جـوانان روســتایی با سـاخـتارها، کارکردها و قوانین سرمایه گذاری، بیمه و نبود سـازمان رسمـی در شناسایی، جذب، حمـایت و پشتیبانی از جوانان کارآفرین و خلاق روستایی عواملی موثر در طرح باشگاه کشاورزان جوان می باشد.

از آنجایی که سیاست دولت محترم وابستگی کمتر تشکل ها به دولت و کاهش انتظارات آنها از دولت است و به عبارت دیگر روند خصوصی سازی را پیش گرفته است. بنابراین نه تنها اجرای چنین طرح هایی هیچ بار مالی خاص یا وابستگی به دولت نداشته که پیشرفت، تحقق و نهادینه سازی این گونه طرح ها باعث رونق بخشیدن به کشاورزی کشور شده که در نهایت منافع اقتصادی آن عاید کشاورزان این قشر زحمتکش و هم عاید دولت خدمتگزار می شود .

یکی دیگر از نکات مثبت طرح حاضر توجه به این موضوع است که بین کارشناسان و فارغ التحصیلان بخش کشاورزی موجود در هر منطقه و روستا و جوانان کم سواد و یا بی سواد ولی با انگیزه و خلاق کشاورز رابطه ای معقول و منطقی ایجاد شود تا کارشناسان جوان از تجربه افراد کشاورز جوان روستا و سایر افراد جوان از علم این متخصصین موجود در روستا استفاده نمایند، که در نهایت منجر به پیشرفت جامعه کشاورزی و به روز شدن علم کشاورزی جامعه روستایی می شود.

توسعه روستایی

از چند سده اخیر و با رشد پر شتاب صنعت و فناوری در جهان، عقب‌ماندگی مناطق روستایی بیشتر آشکار گردیده است. از آن‌جایی که عموماً روستاییان نسبت به شهرنشینان دارای درآمد کمتری هستند و از خدمات اجتماعی ناچیزی برخوردار هستند، اقشار روستایی فقیرتر و آسیب‌پذیرتر محسوب می‌شوند که بعضاً منجر به مهاجرت آنان به سمت شهرها نیز می‌شود. علت این امر نیز پراکندگی جغرافیایی روستاها، نبود صرفه اقتصادی برای ارایه خدمات اجتماعی، حرفه‌ای و تخصصی ‌نبودن کار کشاورزی(کم‌بودن بهره‌وری)، محدودیت منابع ارضی در مقابل رشد جمعیت و عدم ‌مدیریت صحیح مسئولان بوده است. به همین جهت، برای رفع فقر شدید مناطق روستایی، ارتقای سطح کیفیت زندگی روستاییان، ایجاد اشتغال و افزایش بهره‌وری آنان، تمهید "توسعه روستایی" متولد گردید (میرزاامینی، 1386).

 ایجاد تغییرات مطلوب در جامعه روستایی در کشورهای جهان سوم، در چند دهه اخیر هدف اکثر دولت ها بوده است. این تغییر با عناوین متفاوتی نامگذاری شده است که هر یک بر دگرگونی وجهی از جامعه روستایی اشاره دارد. جان ویت (Jean viet) در بیان موجز خود توسعه روستایی را این طور تعریف کرده است: «رشد طرح ریزی شده و هماهنگ نواحی روستایی، با تاکید بر بهبود شرایط زندگی این اجتماعات» (محبوبی، 1374).

در گذشته بعضی مدیران و سیاست‌گذاران امر توسعه، صرفاً بر "توسعه کشاورزی" متمرکز می‌شدند که امروزه نتایج نشان داده است که توسعه روستایی صرفاً از این طریق محقق نمی‌شود. روستا جامعه‌ای است که دارای ابعاد اجتماعی مختلف است و نیازمند توسعه همه‌جانبه (توسعه روستایی) است نه صرفاً توسعه کسب ‌و کار و نظامی به نام "کشاورزی". هرچند باید گفت که از طریق توسعه کشاورزی موفق نیز الزاماً توسعه روستایی محقق نمی‌شود. چون اولاً فواید توسعه کشاورزی عاید همه روستاییان نمی‌شود (بیشتر عاید زمین‌داران، بخصوص مالکان بزرگ می‌شود) ثانیاً افزایش بهره‌وری کشاورزی باعث کاهش نیاز به نیروی انسانی می‌شود (حداقل در درازمدت) و این خود باعث کاهش اشتغال روستاییان و فقر روز افزون آنان و مهاجرت بیشتر به سمت شهرها می‌شود.

گروهی توسعه روستایی را مترادف با عمران روستایی می پندارند، در چارچوب این مفهوم توسعه روستایی یک مفهوم جامع و چند بعدی است که هم در برگیرنده توسعه کشاورزی و فعالیت های وابسته به آن است و هم زیر بناهای اقتصادی، خدمات اجتماعی، فرهنگی و توسعه انسانی را در بر می گیرد. توسعه روستایی در این معنا بازخوردی از عوامل اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، نهادی و فیزیکی است.

میسرا معتقد است که توسعه روستایی صرفاً رفاه اجتماعی نیست که با تزریق پول به مناطق روستایی برای رفع نیازهای اولیه و اساسی انسان مرتفع شود بلکه توسعه روستایی طیف وسیعی از فعالیت های گوناگون و بسیج مردم را شامل می شود که مردم را توانمند می سازد که به روی پای خود ایستاده و مشکلاتشان را حل نمایند.

دیاس و ویکرامانایاک معتقدند هدف از تدوین برنامه توسعه روستایی باید توانا ساختن توده های جمعیت روستایی باشد که نمی توانند با تلاش های خود نیازهای اساسی زندگی را برآورده سازند.

به طور کلی با توجه به تعاریفی که ذکر شد توسعه روستایی اصولاً به معنای تغییر شکل اساسی در همه ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و روابط انسانی در روستاهاست که به تدریج  شرایط زندگی مردم روستا را بهبود بخشیده و عامه مردم روستا از مواهب آن بهره مند می شوند. البته لازم به ذکر است که پایداری برنامه های توسعه روستایی زمانی است که خود مردم روستا با اتکا به خود، آن را اجرا نمایند (بهرامی، ۱۳۸۳).

موانع توسعه روستایی

1- بی توجهی قانونگذاران، سیاستگذاران و برنامه ریزان به ضرورت انجام مطالعات و بررسی های اقتصادی اجتماعی قبل از هرگونه تصمیم گیری پیرامون برنامه های توسعه روستایی

2- بازتاب غیر پویای دولت به کندی و یا رکود جریان اجرای طرح های آموزشی و عمرانی در مناطق روستایی

3- استمرار تلقی دولتمردان از روستاییان به عنوان قشر دیر پذیر سنت گرا و تحول ناپذیر جامعه

4- استمرار تلقی منابع اعتباری جوامع روستایی به عنوان مراکز جوامع آسیب ناپذیر و نامطمئن برای سرمایه گذاری

5- ناپایداری سیاست ها و حمایت های اعتباری دولت از قیمت نهاده ها، عوامل تولید و محصولات کشاورزی

6- استمرار عدم توجه به انگیزه و تدبیر تسهیلات جهت ترغیب بخش خصوصی به منظور تاسیس و اداره موسسات آموزشی، بهداشتی و رفاهی در جامعه روستایی

7- استمرار گرایش دولت در ارائه خدمات آموزشی، فرهنگی، بهداشتی و رفاهی به جامه شهر نشین

8- استمرار سیاست دولت در گسترش قطب های صنعتی و خدماتی از طریق تغییر کاربری در اراضی زراعی جنگل و مر تع

9- استمرار برخورد های سخت گیرانه و بعضا سود جویانه شرکت ها و موسسات انحصاری مسول خرید محصولات کشاورزی از روستاییان با قیمت های نازل

10- کاهش فعالیت های عمرانی، بی تفاوتی در مقابله با تداوم فقر فرهنگی، عدم احساس مسئولیت در قبال رکود فعالیت های اقتصاد روستایی و تشدید جریان مهاجرت روستاییان به مراکز شهری

 باتوجه به شناخت مفهوم توسعه روستایی و مسائل و موانع آن، جوانان روستایی نقطه و تکیه گاه حل تمام مسائل و موانع توسعه روستایی هستند چرا که این جوانان دریافته اند با همت و اراده خود و البته کمک دولتمردان می توان ناممکن را ممکن ساخت تا آنجا که با طرح باشگاه کشاورزان جوان این جوانان آمادگی خود را بااراده پولادین اعلام داشتند تا توسعه روستایی محقق شود و آن گاه فراسوی آن شاهد توسعه ملی باشیم.

جوانان از امیال و آرزوهایی چون شغل، درآمد، شان و منزلت، موقعیت اجتماعی و یا نوعی خاص از زندگی برخوردارند. کلید جذب این جوانان به جامعه روستایی  و شغل کشاورزی شناسایی و مدنظر قرار دادن این امیال و آرزوها و تلاش در راستای فراهم کردن امکان دستیابی آنها به اهدافشان است؛ و موفقیت سیاست توسعه روستایی کشور نیز در گرو جذب و حفظ جوانان روستایی در روستا و اشتغال به کشاورزی است (Beauford, 1998).

جوانان روستایی

منابع انسانی می تواند نقش بسزایی در توسعه اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی هر کشور ایفا کند. نقش منابع انسانی از منابع مادی بیشتر است، چون به کارگیری درست و موثر منابع مادی نیز خود نیازمند منابع انسانی کارآمد است. بر این اساس، تربیت و پرورش نیروی انسانی کارآمد در بخش های مختلف تولیدی، به ویژه بخش کشاورزی که می تواند زیربنای اقتصادی دیگر بخش ها باشد، نقش موثر و مفیدی در پیشرفت کشور خواهد داشت (امیری اردکانی و زمانی، 1379).

بخش عمده ای از منابع انسانی، به ویژه در کشورهای جهان سوم که اغلب نرخ رشد جمعیت بالایی دارند را جوانان تشکیل می دهند. جوانان یک بخش مهم و اساسی از منابع انسانی هستند که نه تنها امروزه بلکه در آینده نیز مسئولیت توسعه بخش های کشاورزی و روستایی را بر عهده خواهند داشت (Unesco, 2004).

برای واژه جوان تعاریف مختلفی شده و کوشش های زیادی به عمل آمده تا جوانی را براساس موقعیت های مختلف تحصیلی، اجتماعی، سنی و خانوادگی تعریف کنند. عده ای «جوانی» را به عنوان مرحله ای از فکر و روان تعریف کرده اند. عده ای دیگر می گویند «جوانان کسانی هستند که اجتماع آنان را جوان می داند» (نفیسی، 1352).

برای اهداف آماری سازمان ملل متحد جوانان را به عنوان اشخاصی بین گروه سنی 15-24 سال تعریف می کند. جوانان شامل یک گروه همگن نمی شوند موقعیت های اجتماعی-اقتصادی، جغرافیای و جمعیتی به طور گسترده ای در داخل و بین مناطق تغییر می کند، حدود 87 درصد در کشورهای در حال توسعه زندگی می کنند و با چالش های دسترسی محدود به منابع، آموزش، تعلیم و تربیت، اشتغال و فرصت های توسعه اقتصادی گسترده ای مواجه اند (UN, 2010).

Prasad  (2002) جوانان روستایی را به عنوان اشخاصی تعریف می کند که در گروه سنی بین 18-30 سال در روستا زندگی می کنند و به شغل کشاورزی مشغول هستند. 

جوانان نشان دهنده منابع اولیه بشر برای تحقق توسعه منابع انسانی هستند. از این رو آنها عوامل توسعه ای هستند که به طور بالقوه و ممکن نقش حیاتی برای آینده کشور دارند. ماهیت دوره جوانی شامل بسیاری از ویژگی های مهم است که آنها را از دوران کودکی و نوجوانی و مرحله بعدی(جوانی) متمایز می کند و مرحله منحصربفردی از مسیر مستقیم تغییرات فیزیکی، فیزیولوژیکی، اجتماعی، عاطفی است که اگر موفق به بهبود(اصلاح)، مراقبت، راهنمایی و کمک به آنها برای انطباق و سازش با خود و جامعه نشویم ممکن است یک تاثیر منفی بر روی شخصیت و روانشناسی داشته باشد (United Nation Development Program, 2001: 33).

جوانان یکی از بزرگترین سرمایه های هر کشوری هستند. نه تنها از لحاظ قانونی رهبران آینده در نظر گرفته می شوند بلکه آنها به طور بالقوه و واقعی بزرگترین سرمایه گذاری برای توسعه یک کشور محسوب می شوند. آنها مسئولیت توسعه آینده کشور را برعهده دارند. بنابراین توسعه و بهره برداری از استعدادها و انرژی جوانان به سمت کانال های سازنده  همواره مورد توجه برنامه ریزان و سیاستگذاران کشور قرار می گیرد. یکی از موثرترین راه های توسعه و انتقال استعداد جوانان به سمت اهداف خلاق، از طریق باشگاه های جوانان است. آنها به جوانان کمک می کنند تا خودشان را از لحاظ فیزیکی، اجتماعی، ذهنی، اقتصادی و برای مواجهه با چالش های زندگی به طور موثر آماده کنند (Olujide, 2008).

جوانان بخش قابل توجهی از نیروی کار در جوامع روستایی و شهری را تشکیل می دهند. آن ها نقش های توسعه ای گسترده تری از طریق تشکیل انجمن های جوانان به عهده گرفته اند. این فعالیت ها منجر به توسعه جامعه می شود (Angba et al, 2009). آنان بهره برداران آینده منابع تولید بوده و برای بهره برداری پایدار از این منابع به آموزش های متنوعی نیاز دارند. با آموزش جوانان می توان به داشتن روستاییانی آگاه و توانمند برای نیل به اهداف توسعه کشاورزی و در نتیجه تامین غذای موردنیاز جمعیت فزاینده کشور امیدوار بود؛ «برنامه های توسعه جوانان روستایی وسیله ای است با هدف تامین نیازهای اساسی، اجتماعی و فراهم ساختن زمینه کسب مهارت ها و صلاحیت های فردی که آنان احساس می کنند برای ورود موفقیت آمیز به دوره بزرگسالی بدان نیاز دارند (Gobeli, 1996).

جوانان نقش مهمی در اقتصاد روستایی و کشاورزی کشورهای در حال توسعه دارند، اما آن طور که شایسته است مورد توجه برنامه ریزان توسعه روستایی و کشاورزی قرار نمی گیرند.  به همین دلیل طرح های توسعه روستایی و کشاورزی نتوانسته است در این کشورها به حد لازم و مناسب موفقیت کسب نماید (قدیری،1383). این قشر عظیم رو به افزایش و جوان، که از آموزش های رسمی کمی برخوردارند، در حقیقت سرمایه های بالقوه ای برای تحول کشاورزی سنتی به فعالیتی اقتصادی و متکی به علم و دانش محسوب می شوند و توانایی تامین غذای نسل های آینده را در پرتو آموزش های فنی و کسب مهارت های لازم خواهند داشت. نیروهای جوان هر جامعه که در حقیقت "نیروی انسانی" عمده و فعال آن جامعه را تشکیل می دهند، در پرتو آموزش و پرورش صحیح می توانند به انسان هایی خلاق، متکبر، نوآور و متخصص و در نهایت به "سرمایه انسانی" تبدیل شوند و این سرمایه های انسانی هستند که قدرت تحول، تکامل و پویایی را دارند  (Olujide,  2008)

جوانان روستایی مستعد و نیازمند کسب آموزش های ضروری می باشند، زیرا آنان نیروهای آماده ای می باشند که با کسب آموزش های ضروری مستقیما وارد صحنه عمل شده و با بکارگیری به هنگام آموزش ها، استهلاک آموزشی را به حداقل می رسانند. آموزش آنان در مقابل "آموزش های کودکان" این مزیت را دارد که آنان می توانند علوم نو و آخرین دستاوردهای علمی را به کار بندند، در صورتی که آموزش های رسمی برای کودکان نوعی سرمایه گذاری دراز مدت است تا بتوان برای آینده نیروهای مفید و سازنده ای را تربیت کرد. آموزش جوانان در مقایسه با "آموزش بزرگسالان" از این مزیت برخوردار است که این آموزش ها اولا در مدت زمان طولانی مورد استفاده قرار خواهد گرفت، ثانیا جوانان قشری نوطلب و تحول گرا هستند و تمایلشان به پذیرش ایده های نو بیشتر از بزرگسالان می باشد (باقری، 1374).

جوانان روستایی به عنوان یکی از مخاطبین اصلی نظام آموزشی ترویج، پتانسیل های بالقوه و ارزشمندی جهت نیل به اهداف توسعه روستایی به شمار می روند، به گونه ای که می توان گفت آینده توسعه کشاورزی در هر کشور، متکی بر جوانان روستایی و کشاورزان جوان است و بعید به نظر می رسد بتوان بدون بالا بردن سطح مهارت، معلومات و شکوفا نمودن استعدادها و خلاقیت های آنان، به اهداف توسعه کشاورزی و روستایی در باب گذر از کاربرد تکنولوژی سنتی به استفاده از تکنولوژی « مبتنی بر علم » نایل شد. از این رو بر برنامه ریزان و مجریان برنامه های ترویجی فرض است که به منظور رشد رهبری، تقویت تعلق خاطر به محیط روستا، توسعه ویژگی های شخصیتی مناسب و ایجاد مهارت های لازم برای اشتغال مناسب جوانان روستایی، فرصت هایی را برای آنان تدارک ببینند (محبوبی، 1374).

با این حال، شواهد موجود حاکی از آن است که تاکنون توجه کمتری به آنان معطوف گردیده است. این گروه خصوصا در کشورهای در حال توسعه، از فرصت های محدودی جهت آموزش های عملی در زمینه کشاورزی و حرف مرتبط با آن برخوردار هستند. علاوه بر این، آنان دسترسی کمتری به امکانات مربوط به فعالیت های فرهنگی و پرورشی دارند. تاسیس و راه اندازی اماکنی با هدف ارائه آموزش های ترویجی به جوانان روستایی، سازماندهی و تشکل آنان، از اقدامات اساسی جهت ورود هر چه بیشتر این گروه در فرآیند توسعه روستایی تلقی می شود. از طریق این اماکن است که می توان خصیصه رهبری را در جوانان ایجاد و تقویت نمود، غرور و احساس گرایش به جامعه خود را در آنان به وجود آورد، ویژگی های شخصیتی مناسب را در آنان ایجاد نمود و در نهایت با ارائه آموزش های لازم به آنان، زمینه اشتغال و جلوگیری از مهاجرت آنان را فراهم آورد (محبوبی، 1374).

به عقیده لیندلی (1989)، برنامه های جوانان روستایی با برخورداری از شرایط زیر به توسعه روستایی کمک می کند: الف) ارائه آموزش های رسمی با جهت گیری توسعه روستایی، ب) تدارک آموزش های غیر رسمی متناسب با نیازهای جامعه روستایی، ج) دسترسی بهتر جوانان به امکانات و شرایط لازم، نظیر ارائه اعتبارات برای انجام فعالیت های کشاورزی، د) جذابیت برنامه های توسعه روستایی برای جوانان، ه) تامین سازمان هایی برای جوانان روستایی جهت فراگیری نظری و عملی مهارت های آموزشی و دیگر مهارت های لازم.

سوابق مکتوب مربوط به فعالیت های آموزش جوانان روستایی نشان می دهد که کار آموزش جوانان در اروپا از طریق مدارس فنی و حرفه ای آغاز شده و تکامل یافت و به بسیاری از کشورهای دیگر جهان منتقل شد. اما، فعالیت های سازمان یافته آموزش غیر رسمی جوانان روستایی به باشگاههای 4-اچ در ایالات متحده مربوط می شود که تجارب کلی اولیه رهبران کشاورزی آن کشور حاکی از آن بود که کشاورزان بزرگسال به آزمون تجارب جدید رغبتی نداشتند. به زودی آشکار شد که یکی از سریع ترین راه های معرفی فناوری های جدید از طریق جوانان روستایی بود. والدین نتایج کار فرزندانشان را در مزارع خود می دیدند و آن تجارب را در کل مزرعه به کار می بستند (Seiders,1996).

به نظر سیدرز (1996) نهضت جوانان روستایی آمریکا ابتدا نهضتی خودجوش بود که از اواخر قرن نوزدهم شروع شده بود و با تصویب لایحه معروف اسمیت- لیور و پیدایش خدمات ترویج تعاون گونه در آن کشور، برنامه جوانان 4-اچ رسما پا به عرصه وجود نهاد و پس از مدتی فعالیت و آشکار شدن نتایج درخشان آن، در بسیاری از سازمان های ترویج کشاورزی در کشورهای مختلف جهان برنامه های آموزش جوانان روستایی با عناوین مختلف آغاز به کار کرد. هندوستان از جمله کشورهای فعال در زمینه آموزش جوانان روستایی می باشد. نتیجه یک تحقیق انجام شده (Naika,1990s) نشان می دهد که در آن کشور تنها در مدت یکسال 5155 برنامه آموزشی برای جوانان روستایی به اجرا درآمده است و به حدود 126000 نفر از جوانان روستایی علاقه مند براساس نیازهایشان در زمینه های تولید محصولات زراعی، دامپروری، باغبانی، اقتصاد خانه داری، شیلات و دیگر موضوعات آموزش داده شد که باعث افزایش کارایی آنان در کشاورزی شده یا زمینه اشتغال آنان را در بخش های مربوط فراهم کرده است.

مطالعه Adesope & et al (2010) نشان می دهد که جوانان روستایی نیازهای توسعه ای مختلفی شامل فرصت های شغلی، پیشرفت آموزشی، حفاظت از محیط زیست، توسعه اجتماعی، کسب مهارت، تعامل اجتماعی، خدمات اجتماعی، خدمات بهداشتی، تولید محصول، پرورش دام، تصمیم گیری در برنامه ریزی توسعه، آموزش رهبری، توسعه و بهبود شخصیت، فعالیت های سودآور و کسب اطلاعات و دانش دارند.

در ایران نیز آموزش های غیر رسمی جوانان روستایی در قالب فعالیت های سازمان ترویج از سال 1335 شروع شد و کماکان ادامه دارد. در زمینه نقاط قوت و ضعف این برنامه ها و سنجش نیازهای آموزشی جوانان روستایی علاقه مند به شرکت در این برنامه ها پژوهش های اندکی صورت گرفته است.

مشارکت جوانان در توسعه روستایی

امروزه مشارکت جمعی در توسعه همه جانبه جهان سوم نه یک مسأله اختیاری، بلکه امری ضروری است. آن دسته از جوامع روستایی که نیاز به مشارکت را جدی تلقی نکرده اند، دچار شکست هایی شده اند که توسعه و تأمین رفاه آحاد جامعه را به تأخیر انداخته است (زیرکی، 1380).

کشور ما از جمله کشورهایی است که قاعده هرم سنی آن وسیع تر است، یعنی بیشترین درصد جمعیت کشور را جوانان و نوجوانان تشکیل می دهند.  به همین دلیل سازماندهی اصولی و اساسی این قشر عظیم به منظور ارایه خدمات بهتر پرورشی به آنان و مشارکت دادن آنها در امر توسعه ضرورتی حیاتی دارد (شاکری، 1380).

هدف مشارکت جوانان در توسعه فراهم کردن زمینه های تغییر جوانان، آماده سازی برای طرح ریزی، تصمیم گیری، نقد و بررسی؛ سپس کاربرد و اجرای راه حل های مناسب است. فرایند آماده سازی جوانان برای ایفای نقش در توسعه، گام مثبت و مهمی در پیشرفت همه جانبه است. از طریق برنامه های آموزشی، آنها دانش و مهارت لازم برای همکاری با بزرگسالان در ترسیم خطوط اصلی چالش های توسعه و جستجوی راهکارهای بهینه را پیدا می کنند ) .(Rye, 2006

 

 

کانال های ارتباطی گوناگونی که بر نگرش و رفتار جوانان تأثیر می گذارند؛ عبارتند از:

مدارس و دانشگاه ها: مسایل مرتبط با آموزش و توسعه پایدار نیازمند تلفیق و ترکیب برنامه های مدون مدارس و دانشگاه ها است. در بسیاری از کشورهای آفریقایی، کوشش های بسیاری برای توسعه مناطق شهری صورت می گیرد؛ اما هنوز هم، مدارس روستایی که شامل چنین سیاستگذاری هایی باشند به ندرت دیده می شود.

خدمات ترویج کشاورزی: خدمات ترویجی و فعالیت های همسو، فرصت مطلوبی برای کار با جوانان روستایی و کشاورزان جوان را در سطح ملی فراهم می سازد. رهیافت های  4-Hو باشگاه های مرتبط، مکانی مناسب برای ارایه پیام های ترویجی به جوانان هستند.

تشکل های جوانان: در حالی که در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، بیشتر جوانان روستایی از  سیستم های آموزش رسمی عقب می مانند یا هرگز به آموزش رسمی دسترسی ندارند؛ نیاز به توسعه شیوه هایی برای دسترسی خارج از مدرسه جوانان روستایی همراه با پیام توسعه کشاورزی، بیش از پیش احساس می گردد. سازمان های جوانان که اکنون در بسیاری از کشورها فعالیت می کنند، برخی دولتی و بعضی دیگر مستقل از سازمان های دولتی و بین المللی هستند. این سازمان ها فرصت مناسبی برای شکوفا کردن پتانسیل های جوانان روستایی در قالب آموزش های رسمی، غیر رسمی و یادگیری فنی و حرفه ای، فراهم می سازند.

والدین و دیگر بزرگسالان در جامعه: در اجتماع های مختلف جوانان همواره از والدینشان تأثیر می پذیرند. پس درک و حمایت از برنامه های آموزشی خاص جوانان همراه با گسترش شیوه ها، تکنیک ها و کانال های ارتباطی بزرگسالان برای اتصال دو گروه به یکدیگر ضروری است.

رسانه های گروهی: گونه های مختلف رسانه های دیداری شنیداری مانند پوستر، برنامه رادیویی، نشریه های ترویجی پشتیبان مناسبی برای آموزش های رسمی و غیررسمی هستند.

سازمان های غیردولتی: در جوامع امروزی سازمان های غیر دولتی استراتژی های مفید و اثربخشی برای قشر جوانان ارایه می دهند. اکنون دولت ها و آژانس های بین المللی به اهمیت همکاری با سازمان های غیردولتی برای توسعه جوامع پی برده اند  .(Goobeli, 2004)

Sketlon   (2002) نشان داده که چگونه جنبه های اقتصادی در زمینه های فرهنگی در هم بافته می شود و زمینه کار و فرصت های جدید برای جوانان در محیط های متفاوت را فراهم می کند.

 (2000) Robson & Ansellنتیجه گرفتند که فرایندهای اقتصادی در رشد و توسعه جوانان بسیار تأثیرگذار است. نتایج تحقیق  (2000) Jonesبه وضوح تأثیر زمینه های ارتباطی‐اقتصادی را در تعاملات و مشارکت جمعیت های جوانان روستایی متذکر می شود. توانمندسازی جوانان برای مشارکت با ترکیبی از متخصصان حرفه ای، بزرگسالان داوطلب، و سازمان های عمومی و خصوصی می تواند انجام پذیرد. نتایج تحقیقات (2002) Punch، ) Valentine 1997 ( و مستوفی (1382) نیز نشان دادند که منابع اقتصادی عامل مهمی در مشارکت جوانان محسوب می شوند.

در ارتباطات وسیع، جوانان معانی تجربیاتی که در تعامل با مردم کسب می کنند، همچنین عقاید و مفاهیم را درک می کنند و با طیف وسیعی از مردم، از سنین جوانی تا پیری همراه با تجربیات متنوع و پیشینه های متفاوت تعامل برقرار می کنند. جوانان از فرصت های زیادی برای ترسیم نتایج و برقراری ارتباط از طریق ارایه عقاید، همکاری با یکدیگر، مشارکت با بزرگسالان، رهبران اجتماعی و همتایان برخوردار می گردند که سبب اعتمادسازی بین جوانان و بزرگسالان می شود  .(Rye, 2004)

مشارکت جوانان جنبه مهمی از آموزش توسعه جوانان است. جوانان با پذیرش نقش های اجتماعی در جوامع به گونه ای بهینه با دیگران مشارکت می کنند. ایجاد ساختارهایی که زمینه انتخاب گزینه های کارا در رویارویی با چالش های مختلف را فراهم می کنند؛ نتیجه مشارکت جوانان است ضمن اینکه آنها خود را با منابع مختلف تطبیق می دهند و در نتیجه برای پذیرفتن نقش های متفاوت آمادگی پیدا می کنند. توسعه توانمندی های جوانان باعث کاهش وابستگی به بزرگسالان شده و آنان را به عنوان منابع پرتوان جامعه نمایانگر می سازدPratt, 1993)  & .(Murdoch

قدیری در سال 1383 فعالیت هایی که نقش جوانان روستایی را در دستیابی به توسعه روستایی پررنگ تر می نماید شامل موارد زیر می داند: تاکید بر ایجاد تشکل های محلی جوانان روستایی جهت یافتن نیازهای واقعی آن ها، بررسی علایق و نگرش آنها در زمینه اشتغال روستایی، ارزیابی زمینه های ایجاد و تنوع اشتغال در مناطق روستایی و تقویت روحیه مشارکتی؛ برگزاری آموزش های مناسب جهت تقویت سطح دانش و مهارت حرفه ای جوانان روستایی در زمینه های مختلف کشاورزی؛ بررسی عوامل اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و حرفه ای مؤثر بر نگرش و ایجاد انگیزه جوانان روستایی پیرامون اشتغال در مناطق روستایی و تقویت عوامل تسهیل کننده و کاهش عوامل بازدارنده؛ پایین بودن سطح نگرش جوانان روستایی در زمینه فعالیت های کشاورزی زمینه ساز مهاجرت آنان به مناطق شهری و روی آوردن به مشاغل کاذب می شود (قدیری، 1383) به دنبال مهاجرت جوانان روستایی به مناطق شهری انبوهی از مسایل اجتماعی و اقتصادی به حاشیه شهرها منتقل می شود (اسکندری، 1378).

سوان سون در سال 1370 نقش برنامه های آموزشی و ترویجی در زمینه ایجاد انگیزه برای اشتغال در بخش کشاورزی و کاهش مهاجرت جوانان روستایی و دستیابی به توسعه پایدار روستایی را شامل عوامل متعددی می داند که مهم ترین آن ها به شرح زیر است: ایجاد مهارت های لازم جهت اشتغال مناسب، ایجاد و رشد روحیه خلاقانه، تثبیت هویت و تقویت تعلق خاطر به فرهنگ اصیل روستا.

عمانی در سال 1384 در مطالعه ای با عنوان ایجاد اشتغال برای جوانان روستایی، راهکارهایی را برای کاهش مهاجرت و دستیابی به شرایط مناسب جهت بسط اشتغال جوانان در مناطق روستایی و حرکت در مسیر توسعه روستایی ارایه نموده است که عبارتند از: تأکید بر شناسایی ویژگیهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی که بر انگیزه جوانان جهت اشتغال در روستاها مؤثر است؛ اشتغال جوانان روستایی به عنوان اساسی ترین راهبرد برنامه های توسعه روستایی مورد توجه کارگزاران قرار گیرد؛ اقدامات لازم جهت تعیین نیازهای آموزشی جوانان روستایی در زمینه اشتغال در فعالیت های کشاورزی و غیر کشاورزی صورت پذیرد؛ بر توسعه فعالیت های فنی و حرفه ای و فرآوری محصولات کشاورزی تأکید گردد؛ اقدام های لازم جهت حمایت های مالی جوانان روستایی از طریق وامهای کم بهره و خدمات حمایتی صورت گیرد؛ ایجاد هماهنگی کامل بین برنامه ها و اقدام های وزارتخانه ها و سازمان هایی که در زمینه های خاص نظیر کار آموزی حرفه ای، صنایع روستایی و اشتغال جوانان فعالیت می کنند، صورت پذیرد؛ تأکید اساسی بر تشکیل باشگاه ها و تشکل های جوانان روستایی به منظور ساماندهی فعالیت های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی در سطح جامعه روستایی انجام شود؛ استفاده از وسایل و رسانه های ارتباط جمعی جهت تشویق جوانان روستایی پیرامون ایجاد زمینه های لازم برای اشتغال در مناطق روستایی؛ اجرای برنامه های آموزشی- ترویجی مبتنی بر نیاز و بهره گیری از خدمات حمایتی به عنوان پشتوانه فعالیت های آموزشی صورت پذیرد. وی مهم ترین راهکارهای لازم برای بسط اشتغال جوانان در مناطق روستایی و کاهش مهاجرت آن ها به مناطق شهری را شامل موارد زیر می داند: تنوع بخشیدن به اقتصاد روستایی، تأکید بر تشکل های جوانان روستایی و آموزش های فنی و حرفه ای.

Lindley در سال 1989 نقش جوانان روستایی را در توسعه روستا مورد بررسی قرار داده است. وی در مطالعه خویش تحت عنوان »جوانان روستایی منابع فراموش شده « نمونه ای از برنامه های جوانان روستایی که باعث بهبود و توسعه روستا می شوند را به شرح زیر بیان می نماید: آموزش رسمی جوانان باید هماهنگ در جهت توسعه روستا فعالیت نماید؛ به منظور بهبود وضعیت روستاها آموزش های غیر رسمی باید برای جوانان روستایی در سطح روستاها مد نظر قرار گیرد؛ برنامه های توسعه روستایی باید به گونه ای باشد که باعث جذب جوانان شود نه دافعه ای برای آنها باشد؛ برای توسعه مهارت های حرفه ای جوانان باید به تأسیس باشگاه های جوانان روستایی همت گماشته شود.

Visaria در سال 1995 معتقد است که آموزش های غیر رسمی (ترویجی) و فعالیت های اجتماعی نقش مهمی در توسعه فعالیت های حرفه ای و کاهش مهاجرت جوانان روستایی به نقاط دیگر دارد. وی نقش جوانان روستایی را در توسعه روستایی ضروری ارزیابی نموده است و راهبرد اساسی برای کاهش مهاجرت را گسترش فرصت های اقتصادی و اجتماعی در مناطق روستایی می داند

Bajema et al. در سال 2002 وجود شرایط آموزشی مناسب، موقعیت اقتصادی مطلوب و گسترش فعالیت های اجتماعی را در افزایش انگیزه جوانان روستایی جهت ماندن در مناطق روستایی و اشتغال در بخش کشاورزی ضروری می دانند.

Malatest در سال 2002 مطالعه ای در زمینه مهاجرت جوانان روستایی کانادا انجام داده است و بیان می کند که فرصت های اقتصادی برای جوانان روستایی نسبت به هم نوعان شهری آنها بسیار کمتر است. او نتیجه گرفت که افزایش فرصت های اشتغال برای جوانان روستایی به عنوان مهم ترین عامل کلیدی برای بهبود زندگی جوانان در روستاست. وی عوامل بهبود زندگی در روستا را از دیدگاه جوانان روستایی به صورت زیر اولویت بندی نمود:  بهبود فرصت های اشتغال؛ فراهم کردن فرصت های تجربه کاری؛ بهبود فرصت های آموزشی پس از دبیرستان؛ بهبود فرصتهایی برای فعالیت های اجتماعی.

Radhakrishna & Ingram در تحقیقی در سال 2005 بیان نمودند که در جوامع روستایی باید زمینه های لازم برای توسعه توانایی های رهبری محلی، توسعه ارتباطات، گسترش توانایی حل مسأله و توسعه فعالیت های حرفه ای برای جوانان فراهم شود.

Ommani & chizari (2006) معتقدند که جوانان روستایی در کشورهای در حال توسعه با چالش های مختلفی نظیر شرایط نامناسب کار و فرصت های محدود آموزشی مواجه هستند. بنابراین، ارزیابی دقیق نیازهای آموزشی و فراهم آوردن شرایط مناسب در این زمینه می تواند از مهاجرت بی رویه جوانان جلوگیری نماید.

Sadighi  در سال 2005 در تحقیقی نتیجه گرفت که بین موقعیت اقتصادی خانواده، میزان زمین زراعی، مکانیزاسیون و نگرش جوانان روستایی نسبت به فعالیت های کشاورزی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد.

با توجه به نتایج این مطالعه نیز می توان دریافت ویژگی های اقتصادی افراد مورد مطالعه از عوامل مهم و ضروری مؤثر بر نگرش جوانان روستایی برای کار در این مناطق باشد.

Olujide در سال 2008 در تحقیقی با عنوان «نگرش جوانان روستایی در زمینه پروژه های توسعه»، نقش جوانان روستایی را بسیار مهم ارزیابی می نماید. بر اساس نتایج حاصل از این تحقیق بین نگرش و میزان مشارکت جوانان روستایی در زمینه پروژ ه های توسعه روستایی رابطه معنی داری وجود دارد.

Bennett در سال2009 مهارت هایی که اعضای باشگاه 4-H از طریق مشارکت در این باشگاه ها بدست آورده اند را شامل صحبت کردن در جمع، حل مسئله، مهارت های رهبری، برنامه ریزی، اعتمادبه نفس، انگیزه، نظم و انظباط، مهارت های ارتباطی، گسترش دید، مهارت های سازمانی، احترام به دیگران، صبر و تحمل، قدرت تصمیم گیری، کار گروهی، مسئولیت پذیری، تجربه پذیری از دنیای واقعی می داند.

Butt & et al  در سال 2011 در پایان نامه خود بیان می کند که دولت بایستی به طور جدی گام هایی در جهت توسعه روستایی بردارد و از طریق دادن سیاست های تشویقی و حمایت از سازمان های غیردولتی زمینه برای تشکیل و توسعه این سازمان ها فراهم کند. اکثریت (55 درصد) نمونه مورد مطالعه پیشنهادشان درباره مشارکت جوانان روستایی در کشاورزی و توسعه روستایی این بود که جوانان باید در سازمان های غیر دولتی برای توسعه روستا تقسیم شوند.

 

اهداف اجرای طرح باشگاه کشاورزان جوان

         1- فراهم ساختن زمینه‌های مشارکت فعال جوانان به مثابه کشاورزان فردا، جهت دستیابی به اهداف توسعه بخش کشاورزی و روستایی

          2- ایجاد زمینه مناسب برای شکوفایی ظرفیت های ذهنی، شخصیتی، دانشی و مهارتی جوانان روستایی در راستای بهبود زندگی در روستا

            3- شناسایی استعدادهای بالقوه و بالفعل جوانان در زمینه‌های مختلف تولیدی، کشاورزی، هنری، ورزشی و... به منظور پرورش و آماده‌سازی آنها برای زندگی بهتر

4- تجهیز جوانان روستایی به دانش و مهارت پایه جهت اشتغال مولد و بهره ور در بخش کشاورزی

5- ارتقای توان رهبری و مدیریت مزرعه جوانان در عرصه تولید و کشاورزی

6- آشنا سازی جوانان با قوانین، مقررات، سیاست ها و برنامه های بخش کشاورزی

7- پشتیبانی و حمایت از نخبگان جوان روستایی جهت مشارکت در فعالیت های توسعه روستایی

8- فراهم آوردن زمینه اشتغال و کارآفرینی به فعالیت های روستایی در جهت تشویق جوانان به ماندگاری در روستا

9- تثبیت هویت و تقویت تعلق خاطر به فرهنگ اصیل روستا

          10- آشنایی با تکنیک های جدید کشاورزی و به کاربردن آنها

           11-  اجرای مهندسی اجتماعی روستا در راستای توسعه منابع انسانی

           12- گسترش آموزش های حرفه ای منطبق با  نیازهای روزمره

            13- انجام تعاملات مشارکتی با مراکز آموزش کشاورزی، تحقیقاتی، پژوهشی و دانشگاهی

فعالیت های باشگاه کشاورزان جوان

فعالیت ها متناسب با قریحه سرشار، استعداد و ذوق کشاورزان جوان عضو باشگاه و در اشکال گوناگون اعم از خودجوش و یا هدایت شده در فضای روستا انجام می شود. بدیهی است واحدها یا گروه های پیش بینی شده در چارت می توانند متناسب با شرایط عمومی و اختصاصی روستا انتخاب و اجرا شوند.

الف) فعالیت های واحد آموزش و ترویج

برخی از فعالیت هایی که واحد ترویج از رهگذر نیاز و تمایلات اعضاء باشگاه با مشارکت خود آنان می تواند برگزار نماید به شرح زیر می باشد:

1. برگزاری سخنرانی های ترویجی در زمینه مبارزه با آفات باغات انگور و پسته

2. برگزاری نمایش های طریقه ای و نتیجه ای با حضور کارشناسان جهاد کشاورزی

3. بازدیدهای علمی وگشت و گذارهای میدانی

4. برگزاری مسابقات و نمایشگاه های ترویجی با مشارکت اعضاء

  1. 5.    ایجاد مزارع الگویی با مشارکت اعضاء

6. راه اندازی جلسات مشاوره و کارشناسی در رابطه با امور کشاورزی و...

7. شرکت اعضای باشگاه در جشنواره های مختلف استان و شهرستان (جشنواره انگور، تعاونی های زنان روستایی و طرح های برتر تشکل های جوانان)

8. اجرای طرح های مختلف کشاورزی و دامداری شامل طرح ساماندهی دامداری های روستا، مبارزه با کرم سر شاخه خوار درختان میوه، سمپاشی اماکن دامی در روستا و روستاهای همجوار

9. تشکیل کلاس های آموزشی یک روزه در زمینه های بسته بندی خشکبار، بهداشت شیر، بیماری های مشترک انسان و دام، کاشت و برداشت گندم، ترویج آبیاری تحت فشار جهت کشاورزان خرده مالک، مبارزه با آفات باغات انگور و پسته و نحوه ی هرس کردن باغات

  1. برگزاری دوره ی آموزش مهارتی در زمینه ی دامپروری، زنبور عسل، پرورش قارچ و زراعت در محل باشگاه
  2. ایجاد گلخانه جهت کشت گوجه فرنگی و خیار

ب) فعالیت های واحد اشتغال و کارآفرینی

        1. آشنا سازی اعضاء باشگاه با پتانسیل و ظرفیت های تولیدی منطقه به منظور توسعه و تنوع در مشاغل موجود

        2. ایجاد صندوق اعتباری و مالی جهت مساعدت به اعضاء باشگاه در جهت کارآفرینی و توسعه مشاغل

         3. برگزاری جلسات توجیهی و آموزشی ویژه بانوان و زنان عضو باشگاه در زمینه‌های خود اشتغالی و اشتغال خانوار

         4. آشناسازی زنان جوان با پروژه های ترویج خانه داری شامل فعالیت هایی از جمله تهیه و نگهداری موادغذایی، تغذیه، خیاطی، تبدیل و فرآوری مواد لبنی و...

         5. ترویج و توسعه تشکل های اقتصادی در منطقه و جلب حمایت های اعتباری و تسهیلاتی به منظور کارآفرینی، توسعه صنایع تبدیلی و...

        6. آشناسازی اعضاء با پروژه های تولیدی، بازاریابی و بازرگانی و مقررات حاکم برداد و ستدهای تجاری و...

         7. برگزاری دوره های کارآفرینی و مهارتی در خصوص بازاریابی محصولات کشاورزی و  اشتغال زایی در سطح روستا

ج- فعالیت های واحد فرهنگی-هنری- ورزشی

1. تشکیل گروه های معارف، تئاتر، سرود و...

2. تشکیل گروه های مشاوره درحوزه های روانشناسی، حقوق، مذهب و...

3. شناسایی ظرفیت و پتانسیل منطقه در رابطه با صنایع دستی و روستایی و تلاش و پیگیری برای توسعه و تقویت آن

4. برگزاری کلاس های آموزشی هنری از قبیل عکاسی، خوشنویسی و نقاشی

5. راه اندازی مراسم فرهنگی، مذهبی و تشکیل کلاس های آموزشی قرآن و معارف

6. برگزاری اردوهای سیاحتی و زیارتی و...

7. شناسایی پتانسیل های اکوتوریسمی روستا و تلاش جهت شناساندن قابلیت های فوق

8. تشکیل تیم های مختلف ورزشی متناسب با امکانات موجود و مشارکت فعال اعضاء

9. توسعه و تقویت فعالیت های ورزشی متناسب با شرایط منطقه و نیاز جوانان به منظور حفظ روحیه و شادابی آنها

  1.  برگزاری مسابقات ورزشی منطقه ای به منظور تقویت روحیه همکاری جمعی و ایجاد رقابت سالم بین اعضاء
  2.  تهیه و انتشار نشریه

د) فعالیت های واحد کتابخانه و انجمن ادبی

1. توسعه و تقویت فعالیت های کتابخانه ای متناسب با نیازهای منطقه

2. برگزاری جلسات معرفی کتاب، قصه گویی و قصه خوانی، شعرخوانی، بحث آزاد و معرفی شخصیت ها

3. نمایشگاه کتاب و تهیه روزنامه دیواری

4. تنظیم فعالیت های کتابخانه ای متناسب با شرایط و نیاز اعضاء

5. نصب تابلو اطلاع رسانی در روستا به منظور آگاهی کشاورزان از پیام های ترویجی

      هـ) فعالیت های واحد بسیج و مشارکت مردمی

1. شناسایی افراد و گروه های خیر جهت جلب مشارکت مالی و فکری آنها در توسعه فعالیت های باشگاه

2. تهیه راهکارهای مقتضی جهت جذب و استفاده از کمک های مردمی و دولتی در توسعه فعالیت های عمرانی، کشاورزی، تولیدی و...

3. زمینه سازی برای تشکیل گروه سازندگی و تشکل موردنیاز جهت مشارکت اعضاء در فعالیت های عمرانی، کشاورزی، تولیدی و...

4. ترویج فرهنگ جمع گرایی، سازگاری، تعاون، همیاری و دگریاری در بین اعضاء و دیگران

5. ساماندهی و بسیج جوانان برای فعالیت های امدادرسانی، کشاورزی و...

6. انجام اقدامات مؤثر جهت توانمندسازی کشاورزان جوان برای مسئولیت پذیری

7. ایجاد شرایط لازم جهت شناسایی مسائل، مشکلات و ارائه طرح های نو در حوزه مشارکت های مردمی (فتحی مقدم، 1387).

مزایای طرح باشگاه کشاورزان جوان

تجمع تعدادی جوان علاقمند روستایی در قالب باشگاه کشاورزان جوان و انجام فعالیت‌های مشترک و گروهی، مزایای متعدد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را در پی خواهد داشت که ایجاد اشتغال مولد برای جوانان روستایی و افزایش درآمد از مزایای اقتصادی، فراهم آوردن امکان انجام فعالیت‌های فرهنگی همانند کتاب‌خوانی در روستاها از مزایای فرهنگی این طرح به ‌شمار می‌روند.

همچنین از مزایای اجتماعی طرح باشگاه کشاورزان جوان می‌توان به کاهش مهاجرت روستاییان به شهرها، ایجاد و تقویت روحیه خودیاری و همیاری در جوانان روستایی، افزایش احساس تعلق خاطر نسبت به روستا و فعالیت‌های روستایی در جوانان و مشارکت در فرآیند تصمیم‌گیری و تصمیم‌ سازی در سطح روستاها اشاره کرد.

تفاهم نامه استقرار، توسعه و تثبیت باشگاه های کشاورزان جوان

در سال 1389 تفاهم نامه ای به منظور استقرار، توسعه و تثبیت باشگاه های کشاورزان جوان بین آقای سید محمد طباطبایی یزدی ریاست سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی، آقای سید هادی طالبیان مدیر کل امور جوانان استان خراسان رضوی و روح الله موسوی، دبیر کانون استانی باشگاه کشاورزان جوان به شرح ذیل منعقد گردید:

       ماده 1: موضوع تفاهم نامه

با در نظر گرفتن اهداف سند چشم انداز بیست ساله نظام و برنامه پنجم توسعه، حمایت و پشتیبانی از توسعه کمی و کیفی باشگاه ها، ارتقای کارکردها و ایجاد بستر لازم جهت توسعه راهبرد قانونی/ نهادی در تحقق ساختارهای مورد نیاز جوانان روستایی

ماده 2: مدت تفاهم نامه

این تفاهم نامه از تاریخ انعقاد به مدت یک سال اجرا خواهد شد. و در صورت تمایل طرفین به مدت معینی قابل تمدید می باشد.

ماده 3: تعهدات کانون استانی باشگاه کشاورزان جوان

1- برنامه ریزی و تلاش در جهت ایجاد بستر اجتماعی به منظور توسعه فعالیت های کمی و کیفی جوانان روستایی در توسعه کشاورزی و روستایی

2- تلاش در جهت تثبیت و ارتقاء کیفی نظام های خدمات دهی به باشگاه های کشاورزان جوان

3- ایجاد زمینه های تحقیق، پژوهش و روش های جذب جوانان روستایی در حوزه های کارآفرینی، اشتغال و روش های مدرن بازسازی منابع انسانی در عرصه های تولیدی و کشاورزی

4- کمک به جوان اندیشی و جوان گرایی در ساختارها، تشکیلات و روش های موجود در نظام ها و سیستم های موجود کشاورزی و روستایی دولت

5- تلاش در جهت ایجاد تغییرات اساسی در ساختار کنونی قوانین، روش ها و تشکیلات موجود در جهت تثبیت هویت و جایگاه جوانان روستایی

6- تشکیل بانک اطلاعاتی از وضعیت موجود کشاورزان و جوانان روستایی

7- ساماندهی باشگاه های کشاورزان جوان در ابعاد تخصصی و مدیریت پروژه بر اساس مفاد اساسنامه

8- فراهم آوردن فضای تعامل مثبت برای نخبگان جوان روستایی در جهت بهبود وضعیت آنان شامل شناسایی، معرفی، پشتیبانی و حمایت

9- کمک به ساماندهی امور کشاورزان جوان روستایی با تکیه بر فعال سازی ظرفیت های غیر دولتی و نهاد سازی

10- زمینه سازی جهت مشارکت موثر و معنادار جوانان روستایی در فرآیند تصمیم گیری

11- ساماندهی و جذب ظرفیت های انسانی غیر ساکن در روستاها و فراهم آوردن زمینه اشتغال و کارآفرینی به فعالیت های روستایی در جهت تشویق جوانان به ماندگاری در روستا

12- مشارکت و همکاری در تنظیم و انجام نظام نامه ارزشیابی باشگاه ها

13- مشارکت در برنامه ریزی کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت باشگاه ها و نظارت بر اجرای آن

14- کمک به تشکیل کمیته ملی باشگاه های کشاورزان جوان روستایی در استان خراسان رضوی طبق درخواست ریاست محترم جمهور

15- تقویت روشمند و گسترش مشارکت علمی و نرم افزاری فارغ التحصیلان کشاورزی و تحصیل کردگان جوان روستایی در فرآیند توسعه اجتماعی، اقتصادی و نهادی/قانونی روستایی

16- بهینه سازی فرصت ها و نظارت بر برابری امتیازات و تسهیلات در میان کشاورزان جوان و جوانان روستایی به ویژه دختران و زنان روستایی

17- تبلیغات، ارتباطات و روابط عمومی به منظور جلب مشارکت های دولتی و خصوصی در توجه به باشگاه های کشاورزان جوان

18- تلاش در جهت دستیابی به الگو و مدل مناسب در توسعه سازمان های مردم نهاد روستایی و عشایر

19- کانون استانی باشگاه کشاورزان جوان طبق تعهدات خویش در تمامی مراحل وظیفه دارد نقش مشاور برای تصمیم گیری، هماهنگ کننده، نظارت و تنظیم نظامنامه ارزشیابی و ارزیابی فعالیت های خود را اجرا و منعکس نماید.

    ماده 4: تعهدات سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی

1- زمینه سازی جهت تشکیل باشگاه های کشاورزان جوان در تمام روستاهایی که از دهیاری برخوردار بوده و یا بیش از 50 خانوار جمعیت دارد.

2- سازمان دهی محلی شامل انتخابات هیئت امنا، معرفی دبیران، تشکیل کمیته ها و واحدهای اجرایی باشگاه ها مثل واحدهای اشتغال و کارآفرینی، آموزش و ترویج، کتابخانه و انجمن ادبی، فرهنگی- هنری- ورزشی و بسیج مشارکت مردمی

3- آشناسازی مدیران دستگاه ها به ویژه جهاد کشاورزی استان و شهرستان ها و اعضا افتخاری با ساختار، اهداف، کارکردها و وظایف باشگاه ها

4- تقویت و توانمندسازی دبیران و ارکان باشگاه ها نسبت به مبانی برنامه ریزی، چگونگی تهیه طرح، تدوین و پیشنهاد پروژه در موضوعات اقتصادی- اجتماعی، آموزشی- ترویجی و فرهنگی با هدف توسعه پایدار و رشد و تقویت بخش کشاورزی

5- مشارکت در برنامه ریزی سالانه به منظور تخصیص منابع، توزیع فعالیت ها جهت استفاده از ظرفیت ها، امکانات، محیط و تعیین شاخص های تعامل و بهره گیری از آنها در جهت مردمی کردن فعالیت ها و انسجام محلی

6- تجهیز و تقویت باشگاه به امکانات آموزشی- ترویجی شامل جزوات و کتب آموزش ترویج، ابزار و اقلام ساده دستی کشاورزی، نمونه تولیدات و محصولات روستایی با مشارکت باشگاه های کشاورزان جوان، مردم و جوانان روستایی

7- مشارکت در حمایت از فعالیت ها و برنامه های اجرایی باشگاه ها

        ماده 5: تعهدات اداره کل امور جوانان استان خراسان رضوی

1- اقدام جهت ثبت سازمان های مردم نهاد روستایی مطابق با قوانین اداره کل امور جوانان استان

2- قرار گرفتن باشگاه های ثبت شده در زمره سازمان های مردم نهاد مورد حمایت اداره کل امور جوانان

3- حضور اداره کل امور جوانان در ساخت دهی تشکل ها، انتخابات هیئت امنا و سایر فعالیت های مربوط به تشکیل این سازمان مردم نهاد

4- کمک به استقرار و تثبیت کانون استانی باشگاه کشاورزان جوان و حمایت و پشتیبانی از جوانان روستایی در حوزه حقوق شهروندی و پیگیری آن در روستا به ویژه مسایلی مانند ازدواج، اشتغال، دوره ها و بازدیدهای آموزشی و انگیزشی

5- توانمند سازی پایگاه های اوقات فراغت ایجاد شده در باشگاه ها و حمایت از برنامه های آنان با در نظر گرفتن تمایزات و تفاوت های اوقات فراغت جوانان روستایی با شهری

تبصره: کانون استانی باشگاه کشاورزان جوان طبق ضوابط وزارت کشور و زیر نظر استانداری به ثبت قانونی خواهد رسید.

6- ایجاد سهمیه مناسب جهت حضور جوانان روستایی در تمامی نشست ها، جشنواره ها و همایش های استانی و حمایت از تولیدات فرهنگی و برگزاری جشنواره نشریات روستایی باشگاه ها

ماده 6: تعهدات مشترک

1- تایید برنامه های سالانه و 5 ساله باشگاه ها و اعتبارات مورد نیاز برای ارایه به مراجع ذیربط استانی و ملی

2- تدوین برنامه و نیز گزارشات مشترک جهت ارایه به مراجع تصمیم گیر در سطح استان

3- تشکیل شورای سیاستگذاری در سطح استان با حضور ریاست دو دستگاه و اعضای کمیته استانی که در اساسنامه مشخص شده و برگزاری جلسات هر سه ماه یک بار

4- برگزاری جلسات و نشست های توجیهی و آموزشی با مدیران دستگاه های مرتبط و جلب همکاری آنان در ارایه خدمات به سازمان های مردم نهاد روستایی

5- برگزاری همایش دوسالانه دبیران باشگاه های کشاورزان جوان در سطح استان به منظور بررسی پیشنهادات و چالش های موجود

6- ایجاد فضای مناسب در دانشگاه ها، مؤسسات آموزش عالی، دبیرستان های کشاورزی و مراکز تحقیقاتی جهت برقراری ارتباطی پویا و موثر با باشگاه ها

7- نظارت بر فعالیت ها و عملکرد باشگاه ها و تهیه گزارشات دوره ای.

این تفاهم نامه در 6 ماده و 39 بند و یک تبصره در مورخه 15/9/89 به امضای طرفین رسیده و از تاریخ مذکور برای طرفین (رئیس سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی، مدیر کل امور جوانان خراسان رضوی، دبیر کانون استانی باشگاههای کشاورزان جوان لازم الاجرا می باشد (موسوی، 1389).

باشگاه کشاورزان جوان شهرستان خلیل آباد

از 6 هزار و 300 روستای کشور، سه هزار و 120روستا در قلمروی استان خراسان رضوی قرار گرفته و از 22 میلیون جمعیت روستایی کشور، یک میلیون و 800 هزار نفر در روستاهای استان زندگی می کنند که بر این اساس خراسان رضوی اولین و بالاترین استان از نظر جمعیت روستایی در کشور می باشد.

درخراسان رضوی با 26 شهرستان، شهرستان خلیل آباد از نظر جمعیتی در رتبه های بیستم به بعد است اما از نظر جمعیت روستایی و بهره برداری کشاورزی در رتبه اول می باشد از مجموع 24 روستای خلیل آباد 12 روستای بزرگ و پرجمعیت دارای باشگاه کشاورزان جوان می باشند ( بیشترین تعداد باشگاه در سطح کشور در یک شهرستان) که کارهای توسعه ای و فرهنگی را در روستا می توانند انجام دهند. از جمله اقدامات انجام شده توسط باشگاه ها طی سال های گذشته تاکنون می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1- تهیه کندوی زنبور عسل برای 20 نفر از اعضای 5 باشگاه با نیم بهاء که هم اکنون 12 نفر از آنان به این کار اشتغال داشته و 4 کندوی واگذار شده را به بیش از 20 کندو رسانده اند .

2- پرورش ماهی در استخرهای ذخیره آب کشاورزی که با شناسایی بیش از 30 استخر در سطح شهرستان هم اکنون 23 استخر با آماری حدود 30 هزار ماهی گرمابی فعال است (ماهیان کپور آمور فیتوفاگ).

3- معرفی انگور کار نمونه کشوری عضو باشگاه کشاورزان جوان با عملکردی در حدود 113 تن

4-  معرفی دبیران نمونه استانی عضو باشگاه کشاورزان جوان ارغا و کندر

5- ترویج پرورش مرغ بومی در بین خواهران عضو باشگاه که طی 2 سال گذشته بیش از 30 هزار قطعه جوجه مرغ بومی بین اعضا توزیع شده است.

6- ایجاد کارگاه بسته بندی محصولات روستا در باشگاه

7- پرورش بلدرچین، مرغ شاخدار و کبک بومی توسط اعضای باشگاه کشاورزان جوان مزده و سرمزده برای اولین بار در سطح شهرستان

8- برگزاری جشن صید ماهی در سطح استان در باشگاه کشاورزان جوان کندر

     9- انتشار بیش از 30 نسخه نشریه ترویجی در سطح 9 باشگاه 

10- کمک به طرح هادی روستاها  

13  11- تشکیل کلاس های آموزشی یک روزه در زمینه های فرآورده های بهداشتی زعفران، بهداشت شیر، بیماری های مشترک انسان و دام، کاشت و برداشت گندم، ترویج آبیاری تحت فشار جهت کشاورزان خرده مالک، مبارزه با آفات باغات انگور و پسته و نحوه ی هرس کردن  باغات

      12- برگزاری دوره های آموزش مهارتی در زمینه ی دامپروری، زنبور عسل و زراعت در محل باشگاه

        13- ایجاد گلخانه جهت کشت گوجه فرنگی و خیار به میزان 3000 متر مربع توسط اعضای باشگاه

        14- ایجاد صندوق اعتبارات خرد زنان با کمک کمیته زنان جهاد شهرستان

        15- برگزاری کلاس های هنرهای دستی، خیاطی، تابلو فرش

         16- اجرای طرح های مختلف کشاورزی و دامداری شامل طرح ساماندهی دامداری های روستا، مبارزه با کرم سر شاخه خوار درختان میوه، سمپاشی اماکن دامی در روستا و روستا های همجوار

         17- شرکت اعضای باشگاه در جشنواره های مختلف استان و شهرستان (جشنواره انگور، شهر بهشت، اتفاق، تعاونی های زنان روستایی و طرح های برتر تشکل های جوانان)

         19- برگزاری مسابقات ورزشی فوتبال، والیبال، بازی های محلی، تنیس روی میز بین اعضای باشگاه های شهرستان

 

صنوبری
این اولین گام است.. وبرای حرکت همین کافی است• انی ذاهب • من رونده ام . من نمیتوانم بمانم. و علامت این حرکت همین است که به گذشته حسرت نمی خورم. این کافراست که حسرت گذشته رادارد: یالیتنی کنت ترابا... کاش خاک بودم. کاش رویشی داشتم کاش.. پس باید امیدوارانه حرکت کرد اما به کجا..؟ •الی ربی• انسان آمده تا به سنگ و در و دیوار حرکت بدهد. چشمه ها هستند، درختان زنده اند، خاک مزرعه ما نفس میکشد،این منم که باید از این ها بهره بگیرم..چرا..سیهدین.. کسی که راه افتاد هدایت میشود وبرای شروع همین کافی است: انی ذاهب..** ********** *************************** *************************** سرود ملی جوانان روستایی ؛ آفتاب از پشت کوه آمد برون* صبح از چشم اهالی سر زده ست* مرغ رخوت ناک خواب آلودگی* بازهم از این حوالی پر زده ست* هم صدا در کار آبادانی اند* مردمان پر امید روستا* رودها سعی و تلاش آموختند* از جوانان رشید روستا* پا به چشم روستای ما گذار* تا دلت مانند گل ها وا شود* صبح و شب در کوچه باغ سینه ات* از نوای بلبلان غوغا شود* حرکت و نیرو بود ابزارمان* در جهاد ما، هدف سازندگی ست* ناامید از باد و باران نیستیم* لطف ایزد رمز این سرزندگی ست* متحد چون خوشه های گندمیم* چشم بدخواهان ایران کور باد* دیر بادا روزگار همدلی* دست شب از صبح میهن دور باد!* به سفارش کانون استانی باشگاههای کشاورزان جوان کانون روستازادگان سرزمین آفتاب
نویسندگان وبلاگ:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :


داستان

تماس با مدیر



در اين وبلاگ
در كل اينترنت
مشاهده صفحه جدید body > script:nth-child(12)

Flash Required

Flash is required to view this media. Download Here.

كد موسيقي براي وبلاگ